میدونـےبِــهــشـــت ڪُــجــاســت؟؟؟

یـــﮧ فضاـےِ چــنــد وجـــب בر چـــنـــد وجــــب!

بیـטּ بازوهاےِڪسےڪِﮧבوســتــش בاری...

 ﻣﻦ ﺧﻮﺑﻢ

ﻋﺎﺷﻖ ﻧﯿﺴﺘﻢ

ﻓﻘﻂ ﮔﺎﻫﯽ ﻭﻗﺘﺎ ﮐﻪ ﯾﺎﺩﺵ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﻢ ،

ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﻣﯿﺸﻪ ...

ﭼﺸﻢ ﭘﺮ ﺍﺷﮏ ﻣﯿﺸﻪ ...

ﻧﮕﺮﺍﻧﺸﻢ ﻣﯿﺸﻢ ...

ﺍﯾﻦ ﻛﻪ ﻋﺸﻖ ﻧﯿﺴﺖ

ﻫﺴـــــــﺖ ؟؟

از يه جايي به بعد ...

وقتي کسي بهت مي گه دوست دارم

لبخند ميزني و ازش فاصله ميگيري

از يه جايي به بعد ...

هر روز دلت براي يه آغوش امن تنگ ميشه

اما ديگه به هيچ آغوشي فکر نمي کني

از يه جايي به بعد ...

حرفي واسه گفتن نداري

ساکت بودن رو به خيلي از حرفا ترجيح ميدي

و مي ري تو لاک خودت

از يه جايي به بعد ...

از اينکه دوسِت داشته باشن مي ترسي

جاي دوست داشته شدن ها

توي تن و فکر و قلبت مي سوزه

از يه جايي به بعد ...

فقط يه حس داري حس بي تفاوتي

نه از دوست داشتن ها خوشحال ميشي

و نه از دوست نداشتن ها ناراحت

از يه جايي به بعد...

توي هيجان انگيز ترين لحظه ها هم

فقط نگاه مي کنی.....!

مانسل بوسه های خیابانی. نسل خوابیدن بااس ام اس. نسل دردو دل با غریبه های مجازی. نسل جمله های کوروش و شریعتی. نسل ترس از نور ماشین پلیس. نسل من. نسل تو! یادمان باشد هنگامیکه به جهنم رفتیم بین عذاب هایمان مدام بگوییم یادش بخیر دنیای ما هم همین طور بود

دلم میخواد دعوا کنیم...
تو بگی !
من بگم !
تو صداتو ببری بالا !
من صدامو ببرم بالا !
تو داد بزنی
من داد بزنم !
تو بلندتر داد بزنی
من بلندتر داد بزنم
تو بلندتر داد بزنی و عصبانی شی
من بلندتر داد بزنم و با مشت بکوبم تو سینه ات !
تو دستامو بگیری
من باز داد بزنم ...
تو بگی بس کن !
من بغض کنم و باز داد بزنم ...!
تو بخوای آرومم کنی
من گریه کنم و سرمو تکون بدم و تقلا کنم و باز داد بزنم ...
تو دستامو ول کنی و محکم بغلم کنی ...
من صورتمو فشار بدم تو سینه تو با مشت بکوبم تو سینه تو باز گریه کنم...
تو نوازشم کنی...
من هق هق کنمو با مشت بکوبم تو سینه ات و باز گریه کنم...
تو بوسم کنی و دستامو بگیری و بگی دوستت دارم بسه دیگه ...!

تو نفهمیدی...

که برای داشتنت دلم را نه،

عشقم را نه،

رویاهایم را نه ...

برای داشتنت حسی را دادم که

بدون آن دیگر من، آن "من ِ " سابق نیستم ...

حالا یکی هستم مثل بقیه نه ... یکی مثل یخ، سرد

یکی مثل دیوار، بی روح ... یکی مثل خودم اما بی حس !

و این کــُــشنده است، اما نمی کــُـشد !

دلم مالِ  تو ،

عشقم مال ِ تو ،

رویاهایم را هم نمی خواهم

اما " من ِ " خودم را پس بده ...

با این من ِ الآن غریبه ام ،

این حس کـُـشنده است اما نمی کـُـشد !

تا به حال شده دوست داشتنت را قورت بدهی...لبخند بزنی...بی تفاوت باشی...؟شده دلتنگی بپیچد به دلت،راه نفست راببندد،خفه ات کند...هی دستت برود سمت گوشی...برش داری...نگاهش کنی... پرتش کنی.....برش داری...نگاهش کنی... پرتش کنی...؟شده یک آهنگ برایت شود روحِ یک لحظه...بشود خاطره...و هر چه تکرار شود دیوانه ترت کند...؟شده بروی همان خیابانی که با او رفته ای...چند مترجا را هی بالا و پایین کنی... اشک بریزی و...لذت ببری...همانقدر که آن روز لذت بردی...؟شده قسم بخوری دیگر کاری به کارش نداری...اما یکهو در یک لحظه گوشی موبایل را برداری،پیغامی تایپ کنی...انگشتت برود سمت کلمه send...منطقت بمیرد، قلبت تند تند بزند و...send کنی...؟شده تمام روز را در انتظار یک جواب،بیقرار باشی... نرسد این جواب... آخر گوشی را برداری واینطور بنویسی:"اشکالی نداره، اگه نمیخوای جواب بدی،نده... فقط میخواستم بدونم خوبی؟همین...موا ­­ظب خودت باش "شده باز جوابی نیاید...؟باز بشکنی...هزار بار دیگر هم بشکنی اما باز با دست و دلِ شکسته،دوستش داشته باشی...؟شده این همه عاشق باشی...؟!